Walibi Belgium brengt boek uit: "Walibi, wanneer een kangoeroe een pretpark op z’n kop zet"

Als naaste medewerker van Eddy Meeùs, de geestelijke vader van het park Walibi, heeft Dominique Fallon veertig jaar aan de zijde van de beroemdste kangoeroe van België doorgebracht. Vol ontroering kijkt hij terug op deze jaren van creativiteit, waanzinnige projecten, intense vreugde en momenten van twijfel.  In  “Walibi: wanneer een kangoeroe een pretpark op z’n kop zet” schrijft Frédéric Seront de gekste herinneringen van Dominique Fallon neer. 

Niemand had het kunnen voorspellen

Kan je eigenlijk van een professionele loopbaan spreken, van hard werk, ondernemingsgeest enz. als je je volledig hebt toegelegd op vermaak – van het publiek weliswaar – en je hele carrière in het teken heeft gestaan van het plezier van groot en klein? 


Toch, zegt hij: “had niemand kunnen voorspellen dat ik in de toeristische sector zou terechtkomen. Nooit zal ik die eerste openingsdag vergeten, op 26 juli 1975, toen we vol spanning onze eerste 600 bezoekers opwachtten om hen te verwelkomen aan de ingang van het park.

 

Veertig jaar lang diezelfde rilling

Vier decennia later, aan de vooravond van mijn officiële afscheid, ben ik nog eens om tien uur ’s morgens aan diezelfde ingang gaan staan, op het moment dat de deuren open gingen. Deze keer zag ik 10.000 bezoekers binnenstappen, stuk voor stuk opgetogen over de dag die hen te wachten stond. Na al die jaren geven die glimlachende gezichten me nog steeds evenveel voldoening. Ik voel nog altijd diezelfde rilling.” 


Walibi was op de eerste plaats een wilde gok waarin niemand geloofde, het project van een familie – die van zijn oprichter Eddy Meeùs – en al gauw van iedereen die op de een of andere manier heeft bijgedragen aan het succes. Het park onderging talloze gedaantewisselingen, overnames en structurele hervormingen. Het veranderde van naam, van look en van logo zonder echter ooit zijn DNA te verloochenen. Of zoals Dominique Fallon het pleegt uit te drukken in zijn mooie lijfspreuk: “Walibi, door dik en dun!”. 

Commentaar schrijven

Commentaren: 0